Acı Elma
Yazar: Hüseyin Kocakaya
Yayınevi: Alvis Yayınları

"İnsan vücudu yeniden analiz edilmeli: Bu kadar acıya nasıl dayanıyor?"
Dünya acı çekmek için bir deneyim mi, yoksa mutluluğu arama çabası mı? Belki de her ikisini yaşayabilme başarısıdır. Toplama kampına mahkûm gibi tıkıldığım günlerin yüreğimde açtığı yaralar geçmeyecek gibi.

Anneme, babama ve kardeşim Mimi’ye sarılamıyor olmanın yalnızlığını, bağ kurduğum insanlarla gidermeye çalışıyorum. Annem hep anlatırdı: “Bebekliğinde seni banyo yaptırırken beyaz köpükleri parmağıma geçirip ışığa tutardım. Hepsi küçük birer gökkuşağı olurdu. Sevinçimden sevgili Rabbime, cennetin sahibine teşekkür ederdim.”

Bir gün kanatlarım olacak. Alıp başımı uçacağım buralardan. Bir gece habersiz geleceğim baba. Merdiven gıcırtısından anlayacaksın geldiğimi anne. Sabaha kadar oturup sohbet edeceğiz seninle Mimi. Ay ışığımız, yıldızlarımız olacak gökte. Sohbetimiz bitmeyecek, mavi gökyüzümüz oluncaya kadar.

Bitkilerin kendilerini şifalandırma noktaları vardır. Benim de zor durumda kaldığımda söylediğim bir şarkım var ama sadece psikolojik ağrılarıma iyi geliyor. Dizlerim ve eklem ağrılarım için aynı etkiyi yapmıyor. Zorlu bir geçmişe sahip olsam da duygusal dayanıklılığım gayet iyi.

Kimini görünce seversiniz, kimini göre göre seversiniz. Her daim gülüşü ikram eden bir dost buldum kendime. Görür görmez onu, göre göre daha çok sevdim.